Deze website maakt gebruik van cookies om de website te verbeteren. Lees meer
Noodzakelijk
Noodzakelijk voor het functioneren van de website.
Analytisch
Helpt ons te begrijpen hoe bezoekers de website gebruiken.
Marketing
Wordt gebruikt om relevante advertenties te tonen.
Nieuw-Zeeland en een camper lijken voor veel reizigers haast onlosmakelijk met elkaar verbonden. Bergen, meren, kronkelwegen en slapen midden in de natuur: logisch dat dat beeld aantrekkelijk is. Toch kies ik voor mijn maatwerkreizen meestal voor een huurauto met bijzondere accommodaties. Niet omdat een camper niet leuk kan zijn, maar omdat juist een auto vaak veel beter past bij de manier waarop ik Nieuw-Zeeland het liefst laat zien: puur & off the beaten path.
Nieuw-Zeeland verandert voortdurend van karakter. De ene paar dagen slaap je in een kleine lodge aan het water, daarna in een glampingverblijf op een heuvel, een huisje op een boerderij of een glazen cabin midden in de natuur. Niet alleen het landschap verandert, ook iedere overnachtingsplek voelt weer anders.
En nee, een autoreis betekent dus niet dat je van motel naar motel rijdt. Juist niet. Voor mij zijn de accommodaties een belangrijk onderdeel van de reis. Soms kies ik zelfs eerst dat ene bijzondere verblijf en bouw ik daarna de route eromheen.
Ik stuur je graag weg van de drukste toeristische routes. Naar plekken waar het stiller is, waar nog nauwelijks groepen komen en waar je soms over een gravel road rijdt voordat je er überhaupt bent.
En daar zit bij campers een beperking. Camperverhuurders staan rijden op onverharde wegen slechts beperkt of helemaal niet toe, afgezien van korte toegangswegen naar erkende campings of attracties. Dat betekent dat veel van de plekken waar ik zelf graag kom simpelweg niet of minder makkelijk bereikbaar zijn met een huurcamper.
Met een huurauto of SUV heb je daarin vaak veel meer bewegingsvrijheid. En om eerlijk te zijn: die gravel roads leiden in Nieuw-Zeeland eigenlijk naar de leukste plekken.
Een van de grote aantrekkingskrachten van een camper is het idee dat je ’s avonds gewoon ergens kunt stoppen en wakker wordt met uitzicht over een meer of de bergen. Dat kán, maar vrijheidscamping in Nieuw-Zeeland is veel gereguleerder dan veel mensen denken.
Op sommige openbare natuurgronden mag freedom camping, maar er zijn met name veel gebieden waar het verboden is of alleen onder voorwaarden mag. Op tal van locaties zijn alleen gecertificeerde self-contained voertuigen toegestaan en lokale overheden kunnen daarnaast eigen beperkingen opleggen. Bovendien gelden er strengere landelijke certificeringseisen voor self-contained voertuigen.
En los daarvan moet je een camper regelmatig van vers water voorzien, afvalwater lozen en opladen. Je ontkomt dus niet aan campings of andere plekken met faciliteiten. De vrijheid is er zeker, maar minder onbeperkt dan het romantische beeld soms doet vermoeden.
Nieuw-Zeeland zit vol plekken waarvoor je onderweg even van de hoofdweg af wilt. Een waterval, een wandeling, een lookout, een strand aan het einde van een smalle weg.
Met een auto stap je in en rij je weg. Met een camper moet eerst alles veilig opgeborgen worden. Servies vast, losse spullen weg, eventueel het bed weer ombouwen, kabels los, etc. De eerste keren doe je dat zonder nadenken. Maar na een paar keer kan dat kleine uitstapje ineens als behoorlijk veel gedoe voelen. En dat is echt zonde.
Met kinderen klinkt een camper vaak als één groot avontuur. En dat kan het absoluut zijn. Maar kijk vooraf wel goed naar hoeveel binnenruimte je werkelijk hebt, zeker wanneer je langer onderweg bent.
Met jonge kinderen of echte stuiterballen kan een camper snel klein voelen. Er is vaak maar één leefruimte, iedereen gaat min of meer tegelijk naar bed en bij regen zit je met z’n allen binnen. Een cottage of huisje met twee slaapkamers, woonkamer en keuken geeft dan veel meer vrijheid. Kinderen kunnen spelen, iemand kan slapen en jij hoeft niet zelf buiten te gaan zitten omdat binnen alles donker moet zijn.
Slow travel helpt trouwens bij beide vormen. Als je drie, vier of vijf nachten op één plek blijft, hoef je minder vaak in te pakken en voelt de reis vanzelf prettiger.
Camperprijzen verschillen enorm per seizoen en type voertuig. Vooral in de populaire maanden kunnen de dagprijzen flink oplopen. Daar komen campingkosten, brandstof en soms aanvullende voorzieningen nog bij.
Een camper is bovendien zwaarder en verbruikt meer brandstof dan een gewone huurauto. Zet je alles naast elkaar, dan blijkt een autoreis met bijzondere accommodaties lang niet altijd duurder. Soms kom je ongeveer gelijk uit, terwijl je wel iedere paar dagen op een totaal andere plek slaapt.
Daar zit voor veel van mijn reizigers uiteindelijk de omslag: niet “auto betekent hotel”, maar juist “auto betekent veel meer keuze in hoe en waar ik verblijf.”
Ik heb zelf zowel met een camper als met een auto door Nieuw-Zeeland gereisd en kan beide voor je boeken. Het gaat mij dus niet om goed of fout. Maar ik merk wel dat veel reizigers bij Nieuw-Zeeland beginnen met: “We dachten dat we dit eigenlijk met een camper moesten doen.”
Wanneer ik vervolgens laat zien welke routes, accommodaties en afgelegen plekken er met een auto mogelijk zijn, verandert dat idee vaak snel. Zeker omdat ik je juist graag buiten de bekende toeristische hubs laat reizen en daar geregeld gravel roads bij horen. En wil je toch allebei? Dan combineren we gewoon. Een deel met camper, een deel met auto. Dat is het voordeel van maatwerk: er kan veel!
Deze individuele rondreis van 5 weken voert je langs de mooiste en deels onbekende plekjes van het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland. Van de ongerepte regenwouden in de Catlins en het vogeleiland Stewart Island, naar de fjorden van Doubtful Sound, diverse fietsroutes door Central Otago en de goudgele stranden van het tropische Golden Bay.
Tijdens deze rondreis door Nieuw-Zeeland van twee maanden combineer je slow travel met een grote variatie aan landschappen. Je reist via Great Barrier Island, Piha en de Waitākere Ranges en Taranaki naar het Zuidereiland, waar Hakatere, Stewart Island, Fiordland, Wānaka, de West Coast en Golden Bay alle ruimte krijgen.
Eerst vijf weken langs baaien, vulkanen, gletsjers en fjorden in Nieuw-Zeeland, daarna slippers aan op Fiji. Een reis vol contrasten, met aan het einde warm zeewater, kleurrijk koraal en de oprechte gastvrijheid waar Fiji zo om bekendstaat.
Van het eilandgevoel op Great Barrier Island en de oude kauribossen in het noorden tot ruige westkust, hoge bergpassen en gouden stranden op het Zuidereiland. In vijf weken combineer je de iconen van Nieuw-Zeeland met precies genoeg omwegen om het land ook buiten de bekende route te voelen.
Een rondreis van bijna drie maanden door bekende landschappen, verborgen valleien en kustgebieden waar maar weinig reizigers de tijd voor nemen.
Combineer Nieuw-Zeeland met Australië in het klein; Tasmanië. Reis in zes weken van fjorden en afwisselende landschappen in Nieuw-Zeeland naar de grillige bergpieken van Cradle Mountain, de verlaten stranden in Freycinet en al het wildlife dat Tassie te bieden heeft.
Twee maanden Down Under waarin de bergen, fjorden en goudgele baaien van Nieuw-Zeeland overgaan in Sydney, de rode Outback en het tropische noorden van Australië. Twee landen in één reis, met onderweg genoeg tijd om ook echt naar buiten te gaan.
Van vulkanische landschappen en goudgele baaien tot gletsjers, fjorden en besneeuwde bergtoppen: in vier weken reis je langs de grote iconen van Nieuw-Zeeland.
Dit is Nieuw-Zeeland door mijn ogen: een rondreis van 8 weken vol plekken waar ik graag terugkom én stille uithoeken die ik zelf nog wilde ontdekken. Van de baaien van Akaroa en Golden Bay tot de bergen rond Glenorchy en het ongerepte eilandgevoel van Great Barrier Island.
Zes weken Nieuw-Zeeland waarin je niet alleen naar het landschap kijkt, maar er vooral middenin staat: wandelend door Arthur’s Pass, op de fiets door Central Otago en te voet van lodge naar lodge in de Marlborough Sounds. Met onderweg ruige uithoeken als Karamea, waar de weg letterlijk ophoudt.
Zeven weken lang volg je de stille randen van Nieuw-Zeeland, van Great Barrier Island en de East Cape tot Golden Bay, Glenorchy, Doubtful Sound en de Catlins. Een route vol ruige kustlijnen, Māori-cultuur, regenwoud en berglandschappen die ik in 2018 zelf reed.
